0042

⬢⬢⬢

ตอนที่ 42 ผมนับสามครั้งนะ

ถึงฉู่ซินเหยียนจะไม่รู้ว่าหลี่โหยวไฉจะทำอะไรกันแน่ แต่สัญชาตญาณบอกเธอว่าหลี่โหยวไฉโกรธแล้ว

"โหยวไฉ เรากลับกันเถอะ อย่าไปหาเรื่องเลย"

"ไม่เป็นไร เธอพาตัวตัวออกไปเล่นข้างนอกก่อน เดี๋ยวผมตามไปหาเอง"

หลี่โหยวไฉกึ่งดันกึ่งพาฉู่ซินเหยียนกับตัวตัวออกไปไกลจากประตู

ถึงได้กลับเข้าไปในร้านอาหารอย่างสบายใจ

หลี่โหยวไฉที่ตอนนี้ไม่มีความยั้งคิด คว้าจานผัดผักสามสหายจานบนสุดบนโต๊ะขึ้นมา ไม่คิดอะไรหยิบมันโยนออกไปยังลานว่างไกลออกไปทันที

เพล้ง! เสียงหนึ่งดังขึ้น!

จานแตกกระจัดกระจาย น้ำแกงกระเด็นไปโดนโต๊ะเก้าอี้และม้านั่ง หยดน้ำมันกระจายเต็มพื้น