กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 465 กลับบ้าน (10)
ผู้คนค่อยๆ แยกย้ายกันไป เยว่เยี่ยนเหยารู้สึกกระวนกระวายใจ แต่กลับเห็นอวี๋เฉิงชิวนำทางพานางเดินไปยังเขาด้านหลัง
ในคืนเดือนมืด ผืนหิมะที่สะท้อนแสงโคมไฟสองดวงดูดซับสรรพเสียงอื่นใดไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงเสียงฝีเท้า
หากชายชราตรงหน้าไม่ใช่หนึ่งในคนที่เจียงเย่โจวไว้ใจที่สุด ยามนี้นางคงต้องแอบระวังตัวไว้แล้ว
อวี๋เฉิงชิวไม่พูดจา พาเดินลัดเลาะผ่านศาลบรรพชนของสำนักซวงหง จนกระทั่งมาถึงหน้ากระท่อมฟางเก่าซอมซ่อหลังหนึ่ง
กระท่อมฟางหลังนั้นไม่นับว่าเล็ก แต่เห็นได้ชัดว่าขาดการดูแล หลังคาฟางจึงพังยุบลงมาครึ่งหนึ่งเพราะน้ำหนักหิมะที่ทับถม