กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 462 กลับบ้าน (7)
ยอดฝีมือทั้งสามท่านนี้ไม่เพียงมีวรยุทธ์สูงส่งขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ แต่ละคนยังมีกระบวนท่าต่างกันลิบลับ เดินกันคนละทางอย่างสิ้นเชิง
อี้เจิ้งมีกำลังภายในเปี่ยมล้น เพลงหมัดนุ่มนวลแต่แฝงความแกร่งกร้าว ต่อให้ศัตรูไม่โดนหมัดเข้าจังๆ แค่ลมหมัดที่ซัดมาก็ทำเอาอึดอัดทรมานยิ่งแล้ว
ส่วนกระบี่ของเริ่นเชียนเสวี่ยก็รวดเร็วเหลือล้น ทั้งยังพลิกแพลงคล่องแคล่วดั่งพายุฝนกระหน่ำ หากประมาทเพียงนิดเดียวก็คงโดนคมกระบี่ของนางเฉือนเป็นแผลได้ทันที
ด้านอวี๋เฉิงชิวตลอดสองปีมานี้ได้เคล็ดเสวียนซินฉบับสมบูรณ์ไป เขาเพียรฝึกฝนทั้งวันทั้งคืนไม่เคยหยุด วรยุทธ์จึงฟื้นคืนกลับสู่ช่วงที่รุ่งโรจน์ที่สุดในชีวิตได้อีกครั้ง
ยิ่งไปกว่านั้นในบรรดาสามคนนี้ เขาเป็นคนที่รู้จักเจียงเย่โจวดียิ่งกว่าใคร มักจะงัดเอาท่าที่แม้จะไม่ใช่เพลงกระบี่ซวงหง แต่เล่นเอาคนรับมือรู้สึกสะอิดสะเอียนเหมือนเผลอกลืนแมลงวันลงคอออกมาใช้ ช่างเปี่ยมด้วยความจงใจกลั่นแกล้งอย่างแท้จริง