กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 446 ชักนำพยาน (3)
“มีสิ” เยว่เยี่ยนเหยาพูดอย่างมั่นใจ “เดิมทีข้าก็ไม่รู้หรอกว่ามีเส้นทางที่สาม จนกระทั่งได้มาเจออาจารย์ของเจ้านี่แหละ”
“เขาไม่เคยเห็นหน้าพ่อแม่ตัวเองมาตั้งแต่เด็ก แต่เขาก็ไม่เคยคิดจะตามสืบเลยสักนิด เขาไม่อยากไปก้าวก่ายใคร แล้วก็ไม่อยากให้ใครมาก้าวก่ายเหมือนกัน”
“เขาชอบเงิน ยอมเสียเวลายืนเถียงหน้าดำหน้าแดงเพราะเงินแค่สิบตำลึงเงินได้เป็นครึ่งค่อนวัน แต่เขาก็ไม่ได้เห็นแก่เงิน เพราะเพื่อเรื่องบางเรื่องแล้ว เขาสามารถควักเงินหลายร้อยตำลึงเงินโยนทิ้งไปได้โดยไม่เสียดายสักนิด”
“เขากลัวเรื่องยุ่งยากที่ไร้สาระเข้าไส้ แต่พอมีเรื่องเกิดขึ้นมาจริงๆ เขากลับเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาเรื่องเดือดร้อนเองเสียอย่างนั้น”
“เขาไม่เคยสนใจอันดับในทำเนียบเฟิงถวน ไม่อยากเป็นเจ้าสำนัก แล้วก็ไม่เคยคิดอยากจะเป็นยอดฝีมือในใต้หล้าอะไรนั่นเลย”