กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 322 แหวกเมฆเห็นจันทร์ (7)
ว่าแล้ว หวังหยวนฮว่าก็เอานิ้วจุ่มเลือดปนหนองบนตัว เขียนอะไรบางอย่างลงบนแผ่นไม้กระดานเรืออย่างโย้เย้
แต่เพิ่งเขียนได้ไม่ทันไร มือของเขาก็ตกลงมาอย่างไร้เรี่ยวแรง พอเหลือบมองอีกที ม่านตาก็ขยายกว้างไปเสียแล้ว
ช่างน่าเสียดายที่ขุนศึกเจนศึกผู้เคยยิ่งใหญ่เกรียงไกรท่านนี้ไม่ได้ตายบนเรือรบในศึกสงบสมุทร กลับต้องมาตายอย่างน่าอนาถบนเรือลำเล็กในทะเลเกิ้นเช่นนี้
เยว่เยี่ยนเหยาไม่มีเวลามานั่งเวทนาเขา แต่นางเห็นว่าก่อนตายหวังหยวนฮว่าได้ทิ้งตัวอักษรที่หวัดจนแทบดูไม่ออกไว้ตัวหนึ่ง พอมองออกเลาๆ ว่าเป็นคำว่า “อู่”