ตอนที่ 281 ตามหาร่องรอยดั่งจอกแหน (1)

ตอนที่ 281 ตามหาร่องรอยดั่งจอกแหน (1)

“หดตัวได้ขนาดนี้เชียวหรือ” เจียงเย่โจวรู้สึกว่าตนได้เปิดหูเปิดตาแล้วจริง ๆ

หวังจื้อเฉียงพูดว่า “ตอนหลอกลวงก็ถือเป็นท่าทีหนึ่งเหมือนกัน คนเราเวลารักใครสักคน ย่อมต้องชอบท่าทีแบบใดแบบหนึ่งหรือหลายแบบของนาง ไม่ใช่ว่าจะชอบไปเสียทุกท่าที ยกตัวอย่างเช่น คนส่วนใหญ่คงไม่มีใครมาชื่นชมเวลาเรอหรือเวลา…นั่งส้วมหรอกกระมัง”

เจียงเย่โจวพลันรู้สึกว่าสิ่งที่หวังจื้อเฉียงพูดมานั้นมีเหตุผลอยู่ไม่น้อย

ได้ยินเขาพูดต่อไปว่า “ในสายตาข้า หัวใจของเรื่องนี้อยู่ที่ว่าเจ้าจะให้อภัยการหลอกลวงนี้หรือไม่ หาได้อยู่ที่ว่ายังรักอีกฝ่ายอยู่หรือเปล่า”