ตอนที่ 242 พายุฝนกระหน่ำ (2)

ตอนที่ 242 พายุฝนกระหน่ำ (2)

ในที่สุด เขาก็ใช้สุดยอดวิชาตัวเบาพลิกตัวกลับมาอย่างกะทันหัน แล้วแทงตรงไปยังคนที่อยู่ซ้ายสุดทันที

คนผู้นั้นแม้จะมีวรยุทธ์สูงส่ง แต่ก็ตอบสนองไม่ทันจริงๆ เพียงพริบตาเดียวก็ถูกอาวุธชนิดหนึ่งแทงเข้าจนตาบอดทั้งสองข้าง ร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด

ตะเกียงน้ำมันนอกห้องโดยสารริบหรี่วูบวาบอยู่กลางลมกรรโชก ดูท่าพร้อมจะดับได้ทุกเมื่อ เจียงเย่โจวที่เปียกโชกไปทั้งตัวยืนหันหลังให้ลม ผมยาวสยายปลิวไปตามแรงลม ยืนตระหง่านดั่งต้นสนและพลิ้วไหวดั่งกิ่งหลิวอยู่ท่ามกลางพายุฝนฟ้าคะนอง

อาศัยแสงอันริบหรี่ของตะเกียงน้ำมัน ทุกคนถึงได้สังเกตเห็นว่ามือของเขาไม่ได้ว่างเปล่า สิ่งที่เขาถืออยู่คือกระบี่ยาวสีดำเล่มหนึ่งที่กลมกลืนไปกับราตรีกาล

เจียงเย่โจวมองผ่านม่านฝนออกไป บนดาดฟ้าเรือมีคนทั้งหมดสิบห้าคน หากไม่นับคนที่ถูกเขาแทงจนตาบอดไปหนึ่งคน ก็ยังเหลืออีกสิบสี่คน