ตอนที่ 238 คลื่นลมร้าย (4)

ตอนที่ 238 คลื่นลมร้าย (4)

พอถึงช่วงบ่าย เรือก็ออกเดินทาง

จากเกาะจู๋เยวี่ยไปยังจุดหมายปลายทาง ต้องแล่นเรือราวสองเดือน

ทั้งสองคนพักห้องโดยสารชั้นบนด้วยกัน แม้สภาพจะซอมซ่อ แต่ก็ยังดีกว่าเตียงรวมชั้นกลางกับห้องเก็บของชั้นล่างอยู่มาก

โบราณว่าอย่าอวดรวย ทะเลเกิ้นแห่งนี้เป็นแดนอันธพาล แม้ทั้งคู่จะมีวิชาติดตัว แต่ก็ไม่กล้าประมาทเลินเล่อ

อีกทั้งสิ่งมีค่าที่สุดบนตัวพวกเขาก็คือตั๋วเงินใบละพันตำลึงสามใบ ทว่าของพรรค์นี้บนทะเลเกิ้นก็ใช่ว่าจะมีคนยอมรับ

เงินสดติดตัวรวมกันแล้วมีไม่ถึงห้าสิบตำลึง อยู่บ้านต้องประหยัด ออกทางต้องเผื่อเหลือ การหนีหัวซุกหัวซุนแบบไร้จุดหมายครั้งนี้ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะพลิกผัน เงินแค่นี้จึงดูร่อยหรอไปถนัดตา