กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 227 วาทะกระบี่ กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ ลู่เหอ (4)
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่ทันสว่าง เย่เวยฉิงก็มาปลุกหลี่ปี้ให้ตื่นนอน
ลมหนาวต้นฤดูใบไม้ผลิยังบาดลึก เสื้อผ้าก็บางเบา พอหลี่ปี้ก้าวพ้นประตูห้อง จึงอดตัวสั่นสะท้านไม่ได้
เป็นเย่เวยฉิงที่กอดเขาไว้ด้วยความเต็มใจ เพื่อใช้ไออุ่นจากร่างตัวเองช่วยให้เขาคลายหนาวลงไปมาก “ท่านอ๋องลองคิดเรื่องฝึกวรยุทธ์ดูบ้างก็ดีนะเจ้าคะ หากมีวิชากำลังภายในติดตัว ก็จะไม่ค่อยกลัวความร้อนหนาวตามปกติพวกนี้แล้ว”
“อืม เอาไว้มีโอกาสค่อยว่ากัน” หลี่ปี้ตอบไปแกนๆ
จากนั้น ทั้งสองคนก็เดินตามขบวนไปตักน้ำที่ลำธารบนเขา
แสงแดดค่อยๆ สาดส่องลงมาตามซอกเขา หลี่ปี้ถึงได้สังเกตเห็นว่า ชาวนาที่มาหาบน้ำพวกนี้ ความจริงก็คือเหล่าทหารของกองทัพกบฏนั่นเอง