ตอนที่ 33 ห่านป่าย่อมทิ้งรอย (5)

ตอนที่ 33 ห่านป่าย่อมทิ้งรอย (5)

“แต่ว่านะ” เยว่ชิงเหอเปลี่ยนเรื่องพูดขึ้นมาทันควัน แล้วยกจอกเหล้าขึ้นจิบ “หลังจากพอจะรู้จักเจ้าคร่าวๆ แล้ว ส่วนตัวข้าค่อนข้างพอใจมาก เจ้าเหมาะกับเสี่ยวเหยามากจริงๆ”

“ท่านพ่อตาไม่รังเกียจที่ข้าไม่คิดก้าวหน้าหรือขอรับ”

เยว่ชิงเหอถอนหายใจ “ก้าวหน้ารึ คนเราพอดิ้นรนจะก้าวหน้า ใจคอก็จะเริ่มซับซ้อน ลูกเขยเอ๋ย เจ้าเป็นคนเรียบง่าย ข้อนี้แหละที่ดีมาก”

เจียงเย่โจวพูดพลางยิ้ม “หากท่านพ่อตาไม่ก้าวหน้า รุ่นลูกรุ่นหลานอย่างพวกเราคงไม่มีโอกาสได้พึ่งใบบุญใหญ่โตขนาดนี้หรอกขอรับ”

เยว่ชิงเหอบอกว่า “เป็นคนกันเองแล้ว ข้าก็ไม่ปิดบังเจ้าหรอก พ่อค้าสิบคนก็เจ้าเล่ห์เสียเก้าคน ตัวข้าเยว่ชิงเหอมีทรัพย์สินเงินทองอย่างทุกวันนี้ได้ ย่อมไม่ใช่คนดีเลิศเลอที่ไหนแน่”