กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 11 พลบค่ำฟังเสียงพิณในสถานเริงรมย์ (4)
สำนักซงสือตั้งอยู่บนเกาะกลางแม่น้ำถัวเจียงนอกเมือง จึงไม่แปลกอะไรที่จะเจอคนพวกนี้ในตัวเมือง
ที่แปลกก็คือ สำนักซวงหงบูชาเซียนกระบี่หวังช่าน ส่วนสำนักซงสือบูชาเซียนหมัดฉีเฉิง วิชายุทธ์ที่ฝึกฝนเน้นความสงบวิเวกและปล่อยวางตามธรรมชาติ
ดังนั้นตั้งแต่เจ้าสำนักอย่างนักพรตอี้เจิ้งลงมา ไม่ว่าจะเป็นนักพรตหรือฆราวาส ล้วนมีท่าทีตัดกิเลสสิ้นความอยาก การแต่งเนื้อแต่งตัวเอิกเกริกสะดุดตาเหมือนคนกลุ่มตรงหน้านี้ นับว่าหาดูได้ยากจริงๆ
เจียงเย่โจวยังไม่ทันได้ตอบคำ หวงฉีที่เป็นหัวโจกก็ยื่นแขนมากอดคอเขาอย่างสนิทสนม
“จอมยุทธ์เจียงสาม สองสำนักเรารักใคร่ผูกพันเหมือนพี่น้อง เจ้ามาถึงถิ่นนครถัวหยางทั้งที ไฉนไม่บอกสหายคนนี้สักคำเล่า”
“พวกเจ้าว่า คนระดับจอมยุทธ์เจียงสามเดินทางมาถึงที่นี่ สำนักซงสือเราควรทำหน้าที่เจ้าบ้านต้อนรับขับสู้หรือไม่”