กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 347 คืนสู่โลกเทพเจ้า
สำหรับคำอธิบายของเสียหยางนั้น เสียเยวี่ยย่อมไม่หลงเชื่อเป็นธรรมดา
ตั้งแต่เล็กจนโต มันดูแคลนพี่ชายของตนมาตลอด โดยมักคิดว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงคนโง่เขลาที่มีแต่กำลังแต่ไร้วาทศิลป์ ไร้ซึ่งความเข้าใจในการใช้ความคิดโดยสิ้นเชิง
“แต่ทว่า ครั้งนี้ข้าได้ส่งสมาชิกเผ่ามารจำนวนมากออกไปเสริมกำลังลาดตระเวนแล้วทันทีที่หน่วยลาดตระเวนพบเห็นร่องรอยของกลุ่มมนุษย์เหล่านั้น พวกมันจะรีบรายงานกลับมาถึงตอนนั้นข้าจะลงมือด้วยตนเอง มนุษย์พวกนั้นย่อมไม่อาจกลับออกไปได้!”
เมื่อเสียเยวี่ยฟังจบก็แค่นเสียงเย็นชา แล้วด่าทอด้วยความโทสะว่า “ไอ้โง่!”
“สถานการณ์บานปลายจนถึงขั้นนี้แล้ว เจ้าเพิ่งจะคิดหาวิธีแก้ปัญหาเช่นนี้ออกมา น่าสมเพชจนเกินไปแล้ว!”