กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 238 ข้าชื่อเฉินเต้าหราน หีบสมบัติใหญ่หนึ่งใบและเล็กสามใบ
จวินอู๋ซวงไม่ได้สังเกตเห็นแววตาที่สั่นไหวเล็กน้อยตรงหางตาของราชันเทพธาตุ
ทว่ามันปรากฏเพียงครู่เดียวก็ถูกราชันเทพธาตุสะกดกลั้นกลับไป
ราชันเทพธาตุไม่มีญาติมิตรหลงเหลืออยู่แล้ว ญาติของเขาแทบทั้งหมดล้วนสิ้นชีพในสงครามครั้งใหญ่คราวนั้น
ผู้ที่รอดชีวิตมาได้ล้วนเป็นผู้ที่ไม่สามารถเลื่อนระดับขึ้นสู่ระดับเทพได้ และได้ล้มตายตามอายุขัยไปนานแล้ว
เพื่อนในแดนเทพของเขามีน้อยนัก และสถานการณ์ในปัจจุบันยิ่งทำให้เพื่อนของเขาน้อยลงไปอีก
ในบรรดาเพื่อนสนิทไม่กี่คนที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบัน ปรมาจารย์จื่อเกาสามารถนับเป็นหนึ่งในนั้นได้
แต่เขาก็ไม่กล้าติดต่อใกล้ชิดมากนัก ด้วยเกรงว่าจะทำให้พวกเขาเดือดร้อนไปด้วย