เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ติดกลอุบาย สายเกินไปเสียแล้ว
“ตอนนี้ดึกดื่นค่อนคืนแล้ว หากจะให้ข้าผู้เป็นอ๋องร่วมเดินทางไปต้าตูกับพวกเจ้า ก็ต้องเพิ่มค่าตอบแทนกันหน่อย”
อ๋องกบฏบิดขี้เกียจ
โดนโก่งราคาเอาดื้อ ๆ แบบนี้ แม้ซานซั่วเปิ่นเถียนจะรู้สึกโกรธเคือง ทว่ายิ่งอ๋องกบฏทำตัวเช่นนี้ เขากลับยิ่งรู้สึกวางใจ
ต้องยอมรับเลยว่า พวกคนแคว้นวอนี่มันชอบโดนกดขี่จริง ๆ
“มีเงื่อนไขอะไรบ้าง” ซานซั่วเปิ่นเถียนถาม
เหล่าทหารแคว้นวอใต้บังคับบัญชาเริ่มเคลื่อนพลออกไปแล้ว
“ได้ยินมาว่าอาหารม้าที่ตระกูลซานซั่วคิดค้นขึ้นช่วยให้ม้าแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ข้าผู้เป็นอ๋องต้องการสูตรอาหารม้านั่น”
อ๋องกบฏหาวหวอด “เป็นอย่างไร หากท่านแม่ทัพตกลง ข้าผู้เป็นอ๋องสามารถส่งกำลังพลเพิ่มให้อีกสองหมื่นนาย”
“จริงหรือ” การที่อ๋องกบฏจะสนใจอาหารม้าก็ถือว่าสมเหตุสมผลอยู่