กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกเราแต่งงานกันเถอะ
“เยี่ยนจิ่ง เจ้าจะทำอะไรน่ะ” กลิ่นอายบุรุษเพศแผ่ซ่านโชยเข้าปะทะใบหน้า
ราวกับตาข่ายผืนใหญ่ที่โอบล้อมเจียงเจาหวาไว้จนแทบหายใจไม่ออก “ฎีกาหล่นลงไปกองกับพื้นหมดแล้ว”
หากคนอื่นมาเห็นเข้า คงมองว่าเป็นเรื่องเหลวไหลไร้ยางอายสิ้นดี
“ถ้าข้าไม่สั่ง ใครก็ไม่กล้าเข้ามาหรอก” เขาพูดเหมือนรู้ทันความคิดของเจียงเจาหวา
เยี่ยนจิ่งสอดมือรองไว้ใต้ศีรษะของนาง “ที่นี่มีแค่ข้ากับเจ้าสองคนเท่านั้น”
ร่างกายของเขาทาบทับลงบนตัวของเจียงเจาหวา
ความนุ่มนวลกับความแข็งแกร่งแนบชิดสัมผัสกัน ส่งผลให้อุณหภูมิภายในตำหนักพุ่งสูงขึ้นทันตา
“เจ้า...” เจียงเจาหวาเหม่อลอยไปชั่วขณะ
นางไม่คิดเลยว่าเยี่ยนจิ่งจะมีมุมที่อุกอาจถึงเพียงนี้