เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เยี่ยนหย่งเกอถูกดักสังหาร
“โอกาสดีที่จะสร้างชื่อสร้างผลงานอยู่ตรงหน้านี้แล้วนะเจ้าคะ”
เจียงหว่านซินแอบกระหยิ่มใจพลางพูดเป่าหูฉินโม่ไม่หยุด
“ในสายตาหม่อมฉัน ท่านสามีเก่งกาจที่สุดแล้ว”
“มิได้เหมือนพวกลูก ๆ ที่เกิดจากแม่นางฉินคนนั้นเสียหน่อย ดังนั้นท่านพ่อควรจะไว้ใจท่านสามีมากกว่าถึงจะถูกเจ้าค่ะ”
“อย่าพูดถึงคนพวกนั้น” ฉินโม่ยกเหล้าขึ้นกรอกปากไปอีกอึกใหญ่ แก้มแดงระเรื่อเล็กน้อย
แม่ทัพเฒ่าฉินกับแม่นางฉินคนนั้นเป็นปมในใจที่เขาข้ามผ่านไปไม่ได้ที่สุด
เขาไม่เคยนับคนบ้านนั้นเป็นคนกันเองอยู่แล้ว ดังนั้นไม่ว่าจะตัดสินใจเรื่องใดก็ไม่จำเป็นต้องบอกแม่ทัพเฒ่าฉิน
“เจ้าค่ะ” เจียงหว่านซินก้มหน้ารับคำอย่างว่าง่าย แล้วเอนกายพิงอกฉินโม่เบา ๆ “หม่อมฉันเชื่อฟังท่านทุกอย่างอยู่แล้ว”
“ท่านสามี ดึกมากแล้ว พวกเราเข้านอนกันเถิดเจ้าค่ะ”