กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คลื่นใต้น้ำโหมกระหน่ำ หลายฝ่ายเคลื่อนไหว
“ต่อจากนี้ เจ้าต้องกตัญญู เคารพผู้อาวุโส คอยดูแลสามี มีลูกสืบสกุลร่วมกับเขา รักใคร่ผูกพันไม่คลางแคลงใจกันนะ”
ไทเฮาซับหางตา มองฮูหยินเสิ่นด้วยแววตาอ่อนโยน
ฮูหยินเสิ่นถือพัดกลมบังหน้าไว้ตลอดเวลา เยี่ยนหนานเทียนจึงกุมมือนางไว้แน่นเพื่อปลอบประโลมอย่างเงียบงัน
“เพคะ”
เสิ่นชิ่นขานรับ ท่านโหวผู้เฒ่ากับฮูหยินผู้เฒ่าก็กล่าวให้พรอีกสองสามประโยค
ท่ามกลางเสียงร้องตกใจของทุกคน เยี่ยนหนานเทียนก็ช้อนอุ้มเสิ่นชิ่นขึ้นมาแนบอก แล้วก้าวเดินออกไปข้างนอกทันที
“ดี!”
“ไปดื่มสุรามงคลที่จวนเจิ้นเป่ยอ๋องกันเถอะ!”
ฝูงชนโห่ร้องด้วยความยินดี เหล่าขุนนางร่วมราชสำนัก ลูกน้อง และญาติสนิทมิตรสหายตระกูลเสิ่นต่างพากันเดินตามเยี่ยนหนานเทียนออกไป