เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หงรั่วซู บุตรสาวต้าตูฮู่
ในงานเลี้ยง ผู้คนต่างชนแก้วผลัดกันดื่มอวยพร เวลาจึงผ่านไปอย่างรวดเร็ว
พอนานเข้า ไทเฮาก็เริ่มอ่อนเพลียจนประคองพระองค์ไม่ไหวจึงเสด็จกลับก่อน ตอนจะไปก็ยังเรียกให้ฮูหยินเสิ่นตามไปปรนนิบัติด้วย
บางทีพระองค์อาจมีเรื่องอยากคุย หรือไม่ก็อยากปลอบประโลมนางสักหน่อย จึงไม่มีใครคิดอะไรมาก
“เจียงเจาหวา เจ้ามองอะไรอยู่น่ะ”
ฟู่เหรานั่งอยู่ที่โต๊ะอย่างเบื่อหน่าย วันนี้ไท่ผิงไม่ได้มา ได้ยินว่าพ้นจากเหตุลอบสังหารคราวก่อน องครักษ์ลับที่ฮ่องเต้ส่งไปก็ตามตัวนางกลับมาได้ แล้วลงโทษไปยกใหญ่
เรื่องราวอย่างละเอียดไม่มีข่าวเล็ดลอดออกมา ทว่าหลังจากนั้น ไท่ผิงก็อ้างว่าป่วย ปิดประตูเก็บตัวเงียบอยู่ในตำหนัก ไม่ยอมก้าวเท้าออกมาเลย
ฟู่เหราไปเยี่ยมสองหน ไท่ผิงก็ดูไม่ค่อยมีความสุขนัก
“ไม่มีอะไรหรอก แค่รู้สึกว่าน่าสนใจดี” เจียงเจาหวาส่ายหน้า จ้องมองฟู่เหราแล้วขยับปากพูดโดยไร้เสียงไปสองประโยค
นางบอกว่าไท่ผิงไม่เป็นไร ฟู่เหราไม่ต้องเป็นกังวล