เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โม่อ๋องกลับเมืองหลวง
“ว้าย มีคนตกน้ำ!”
“ช่วยด้วย! ข้าว่ายน้ำไม่เป็น!”
น้ำในสระไม่ได้ลึกเท่าไร แต่สะพานค่อนข้างสูง พอร่วงดิ่งลงมาจากสะพาน หัวปักจมลงไปในน้ำ ก็ทำเอาฝูงปลาคาร์ปในสระแตกตื่นว่ายหนีกันจ้าละหวั่น
บรรดาคุณหนูที่กำลังให้อาหารปลาคาร์ปกับพวกคุณชายที่ยืนถกตำรากันอยู่ พอเห็นคนตกน้ำก็เผลอร้องตกใจขึ้นมาพร้อมกัน
“ฮ่า ๆ สนุกจัง สนุกจริงเชียว งานเลี้ยงวันนี้มีอะไรให้ดูสนุกจริง ๆ”
จูเทียนเจียวกล้าแทะโลมองค์หญิงแห่งราชวงศ์ ช่างบังอาจสิ้นดี
เดิมทีไท่ผิงโมโหมาก ทว่าพอมีคนช่วยระบายอารมณ์ให้ นางก็หายโกรธทันควัน
นางตบมือพลางหันไปมอง เห็นเพียงเจียงเจาหวากำลังถือหนังสติ๊กอันหนึ่ง สีหน้าดูรู้สึกผิด
“ขออภัยจริง ๆ เจ้าค่ะ พอดีเมื่อกี้ข้าได้ยินเสียงเอะอะโวยวายแล้วตกใจกลัว มือเลยเผลอยิงหนังสติ๊กออกไป”