กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เหอจื่ออวี๋
“หอมจัง สองครั้งก่อนที่ข้ามา เจ้าไม่เห็นทำกับข้าวหอมขนาดนี้มาต้อนรับนายน้อยอย่างข้าบ้างเลย”
คุณชายหนุ่มถือตะเกียบกวาดอาหารเข้าปากราวกับพายุหมุน
เขาเอาแต่ก้มหน้าก้มตากินข้าว เจียงเจาหวาจึงมองเห็นหน้าตาของเขาได้ไม่ค่อยชัด
แต่ดูจากเสื้อผ้าที่สวมกับของที่พกตรงเอวแล้ว ฐานะทางบ้านคงไม่ธรรมดาแน่
“เหอจื่ออวี๋!”
เหมยจิ่งเหวินหน้าคล้ำลง น้ำเสียงแฝงแววตักเตือน
เหอจื่ออวี๋ชะงักไป ถึงค่อยเงยหน้าขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาฉายแววกระอักกระอ่วน
“คือว่า ข้าหิวจนทนไม่ไหวนี่นา”
พอหางตาเหลือบไปเห็นเจียงเจาหวาเข้า เขาก็โยนตะเกียบในมือทิ้งทันที