กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โม่อ๋องถูกเรียกตัวกลับเมืองหลวง
“ฝ่าบาทตรัสถูกแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
ความหมายของฮ่องเต้นั้น ขุนนางที่อยู่ในงานไม่มีใครไม่เข้าใจ
แน่นอนว่าพวกเขาย่อมต้องหาทางลงให้ฮ่องเต้ก่อน
ท่ามกลางฝูงชน หลางอีสิงกับฮูหยินเซี่ยสบตากัน แววตาของทั้งคู่เปล่งประกายขึ้นมาทันที
เพียงแค่ประสานสายตากัน แผ่นหลังของฮูหยินเซี่ยก็ยืดตรงขึ้นมาไม่น้อย
ถึงสามีของนางจะไม่ใช่ท่านน้าแท้ ๆ ของโม่อ๋อง แต่ก็นับว่าเป็นญาติน้าคนหนึ่ง
ขอเพียงโม่อ๋องได้ขึ้นครองราชย์ พวกเขากับตระกูลหลางก็จะได้เป็นพระญาติกันทั้งนั้น
“เรานึกสะท้อนใจนัก อันเต๋อลู่ ถ่ายทอดราชโองการ” ฮ่องเต้โบกพระหัตถ์ “นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป ให้เรียกตัวโม่อ๋องกลับเมืองหลวง รอจนจิ้งอ๋องได้ชัยชนะกลับมา ค่อยจัดงานเลี้ยงครอบครัว”
“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”