เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ท่านก็เป็นพี่ชายของข้าอยู่แล้วนี่นา
“เป็นอะไรไปหรือ”
บางทีอาจเป็นเพราะสายตาของเจียงเจาหวาที่อยู่ใต้หมวกคลุมหน้าจับจ้องอยู่บนตัวเขานานเกินไป
เซี่ยอวิ๋นโหลวชะงักไป ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้ากลับยิ่งอ่อนโยนขึ้น
เขาดูราวกับมีนิสัยเช่นนี้มาแต่กำเนิด ทำสิ่งใดก็อดทนยิ่งนัก
อีกทั้งไม่ว่าผู้อื่นจะพูดจาร้ายกาจใส่เขาเพียงใด เขาก็ยังคงมีท่าทีเช่นนี้ไม่เปลี่ยนแปลง
ไม่ถือสา แต่ก็ไม่ยอมให้ตนเองเสียเปรียบ กลับทำให้คนที่มากลั่นแกล้งเขารู้สึกกระดากใจขึ้นมาเสียเอง
“ไม่มีอะไร” เจียงเจาหวาส่ายหน้า เซี่ยอวิ๋นโหลวยิ้มพลางเอ่ย “ครั้งนี้เจ้ายังจะนั่งห้องส่วนตัวมุมในสุดของชั้นสามเหมือนเช่นเคยหรือไม่”
เขาจดจำความชอบของทุกคนได้อย่างแม่นยำ โดยเฉพาะเจียงเจาหวา เขาไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดตนจึงใส่ใจเจียงเจาหวาถึงเพียงนี้
ทุกครั้งที่เห็นเจียงเจาหวามีความสุข เขาก็พลอยมีความสุขไปด้วย