กระหม่อมบ้าไปตั้งนานแล้ว

กระหม่อมบ้าไปตั้งนานแล้ว

“เจ้าว่าอะไรนะ”

คำพูดของเยี่ยนหนานเทียนดังขึ้นต่อจากเจียงเจาหวาติดๆ จนฮ่องเต้นึกว่าพระองค์ทรงฟังผิดไปเอง

พระองค์ทอดพระเนตรเยี่ยนหนานเทียนพลางขมวดคิ้วแน่น ดูเหมือนจะตกตะลึงอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

ส่วนท่านโหวผู้เฒ่ากับเสิ่นปิ่งเจิ้งนั้นตกใจจนชาไปทั้งตัว นึกว่าเยี่ยนหนานเทียนเลอะเลือนไปแล้ว

เดี๋ยวสิ เยี่ยนหนานเทียนกับชิ่นเอ๋อร์ สองคนนี้ไปเกี่ยวข้องกันตั้งแต่เมื่อไหร่

“ฝ่าบาท กระหม่อมมีความผิด กระหม่อมทูลว่า กระหม่อมยินดีแลกความดีความชอบจากการศึก บรรดาศักดิ์ และทุกสิ่งทุกอย่างที่กระหม่อมมี เพื่อขอแต่งงานกับเสิ่นชิ่น ขอฝ่าบาททรงโปรดเมตตา”

เยี่ยนหนานเทียนสะบัดชายเสื้อคลุมแพรเนื้อดีคุกเข่าลงกับพื้นทันทีที่ก้าวเข้ามาในท้องพระโรง

ชายผู้หยิ่งผยองมาตลอดทั้งชีวิต คือเจิ้นเป่ยอ๋องผู้น่าเกรงขามแห่งราชวงศ์เซิ่งถัง

กองทัพสกุลเยี่ยนใต้บัญชาของเขามีชื่อเสียงเกรียงไกร ผ่านศึกเหนือเสือใต้สังหารศัตรูมานับไม่ถ้วน