โจวซวงเอ๋อร์

โจวซวงเอ๋อร์

“ท่านย่า ข้าไม่พูดแล้วเจ้าค่ะ ท่านอย่าเพิ่งสะเทือนใจไปเลย”

เจียงเจาหวาเงียบเสียงลง เมื่อเห็นย่าโจวสะเทือนใจจนคุมอารมณ์ไม่อยู่ นางก็ลุกขึ้นโดยสัญชาตญาณหมายจะเข้าไปประคอง

แววตาของนางเปี่ยมไปด้วยความห่วงใยอย่างจริงใจ ไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำแม้แต่น้อย

ย่าโจวอยู่ในวังมาสามสิบกว่าปี ใครจริงใจหรือใครเสแสร้ง ย่อมดูออกทะลุปรุโปร่ง

เจียงเจาหวาเป็นห่วงนางจากใจจริง

อาจเป็นเพราะรักใครก็พลอยเผื่อแผ่มาถึงคนรอบข้าง เป็นเพราะเจียงเจาหวาห่วงใยโจวฉือ จึงพลอยห่วงนางไปด้วย

เช่นนี้แล้ว ตนยังมีอะไรให้ต้องระแวงสงสัยอีกเล่า

ตั้งแต่ตอนที่โจวฉือเข้าไปเป็นเพื่อนร่วมเรียนในตระกูลเจียง นางก็เลิกสงสัยในเจตนาของเจียงเจาหวาไปแล้ว