กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
พ่อฆ่าลูก ลูกฟ้องพ่อ
“ใต้เท้าเจียง เชิญนำหลักฐานของเจ้าขึ้นมา แล้วค่อยเบิกตัวพยาน”
เผยจิ้นนั่งอยู่บนบัลลังก์ศาล พอเจียงหว่านเฟิงพูดจบ เขาก็เหลือบมองซู่ชินอ๋อง
ซู่ชินอ๋องนั่งนิ่งอยู่ด้านข้างราวกับพระพุทธรูปองค์ใหญ่ เผยจิ้นรู้ว่าการที่อีกฝ่ายไม่ส่งเสียงอะไรในตอนนี้ แปลว่าพอใจกับการตัดสินของตนมาก
หากไม่พอใจ ซู่ชินอ๋องคงเอ่ยปากไปแล้ว
แต่ตอนนี้ แค่ดูจากสีหน้าก็รู้แล้วว่าซู่ชินอ๋องกริ้วจัดเพียงใด
แน่ละ ฮูหยินเสิ่นเป็นเชื้อพระวงศ์ เป็นคนจากตระกูลเดิมของไทเฮา การที่เจียงเฮ่อกับหลินเจียโหรวปองร้ายเชื้อพระวงศ์เช่นนี้ ก็เท่ากับตบหน้าเชื้อพระวงศ์ทุกคน
ซู่ชินอ๋องไม่โกรธสิถึงจะแปลก
“ใต้เท้า นี่คือหลักฐานของผู้น้อย เมื่อ 3 ปีก่อน ผู้น้อยนั่งรถม้าออกจากเมือง พอพ้นประตูเมืองก็ชนเข้ากับรถม้าอีกคัน ตอนนั้นคนขับรถม้าของอีกฝั่งเสียชีวิตคาที่ ส่วนคนที่นั่งอยู่ข้างในก็สิ้นลมหายใจเช่นกันขอรับ”
ยามนึกย้อนถึงอดีต เจียงหว่านเฟิงย่อมเจ็บปวดทรมาน