วันนี้ก้าวออกหน้า วันหน้าชื่อจารึกชั่วกาล!

วันนี้ก้าวออกหน้า วันหน้าชื่อจารึกชั่วกาล!

“ข้าจะพาพวกเจ้าไปทวงความยุติธรรมเอง”

เป็นเพียงประโยคสั้น ๆ

มีแค่ไม่กี่คำเท่านั้น

แต่ในสถานการณ์ตรงหน้านี้ จะมีสักกี่คนที่กล้าพูดคำนี้ออกมา

เหล่าบัณฑิตมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อและตื้นตันใจอย่างล้นพ้น

นางยังคงงดงามเจิดจ้าเช่นเคย ทว่าในความเจิดจ้านั้น กลับมีความเวทนาสงสารปรากฏให้เห็นราง ๆ

นางเคยบอกว่า เมื่อก่อนรู้สึกเสียดายที่ตนเป็นเพียงสตรี จึงทำอะไรได้ไม่มากนัก

แต่บัดนี้ ทั้งที่นางเป็นสตรี กลับยิ่งกล้าก้าวออกหน้าเพื่อคนอื่น

ความเด็ดเดี่ยวและความเมตตาเช่นนี้ จะไม่ให้ผู้คนซาบซึ้งตื้นตันใจได้อย่างไร