ปกป้องขนาดนั้น ก็ให้เจียงหว่านซินเป็นอนุไปเสียเลย

ปกป้องขนาดนั้น ก็ให้เจียงหว่านซินเป็นอนุไปเสียเลย

“หยุดนะ!”

สีหน้าของเจียงเจาหวาเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร

คราวนี้นางคิดจะฆ่าคนจริง ๆ

นางอยากฆ่าจงซูหลาน และยิ่งอยากฆ่าเจียงหว่านซินให้ตายตกไปตามกัน

ตัวตลกพวกนี้คอยกระโดดโลดเต้นสร้างความรำคาญใจให้พวกนางไม่หยุดหย่อน สู้แทงให้ตายสักกระบี่คงสะใจกว่ากันเยอะ

แต่นั่นยังไม่พอ ตายไปมันง่ายเกินไป ทำให้มีชีวิตอยู่มิสู้ตายต่างหากถึงจะทรมานที่สุด

เจียงเจาหวาหรี่ตาลงพลางวิ่งไล่ตามหลังจงซูหลานไป

ในเวลานี้ ไม่มีใครสงสัยเลยว่านางแค่แกล้งทำเป็นขู่ เพราะสีหน้าของนางโกรธเกรี้ยวถึงเพียงนั้น ขอบตาก็แดงก่ำไปหมดแล้ว

ก็นั่นน่ะสิ ชาติตระกูลของพวกนางสูงส่งปานนั้น แต่กลับถูกคนใส่ร้ายป้ายสีไม่หยุดหย่อน นางจะโมโหก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว ถ้าไม่โกรธสิถึงจะแปลก