เหยื่อชิ้นโตพอ ปลาย่อมติดเบ็ด

เหยื่อชิ้นโตพอ ปลาย่อมติดเบ็ด

“หยวนซาน เจ้าเข้ามาสิ”

ณ เรือนหลักของฮูหยินใหญ่ จวนชวนอันป๋อ

ซวี่ซื่อขลุกอยู่ในห้องนอนมาตลอดทั้งช่วงเช้า วันนี้ชวนอันป๋อมีคนเชิญไปดื่มสุรา มื้อเที่ยงก็ไม่กลับมากินข้าวที่เรือน นางจึงไม่ต้องยุ่งวุ่นวายเหมือนยามปกติ

ซวี่ซื่อแต่งให้ชวนอันป๋อมาได้สามสิบปีแล้ว ปัจจุบันมีลูกชายลูกสาวอย่างละคน บุตรสาวก็คือซวี่ตันถง ส่วนบุตรชายชื่อซวี่เจา ตอนนี้กำลังไปเป็นทหารอยู่ที่ชายแดน

พอพูดถึงซวี่เจา เขาก็เป็นคุณชายเสเพลคนหนึ่ง วัน ๆ ไม่เอาถ่าน เอาแต่เที่ยวเตร่เกะกะไม่ทำการงาน ต่อให้ซวี่ซื่อจะมากแผนการเพียงใด ก็ทนความไม่ได้เรื่องของเขาไม่ไหว

นางไม่มีทางเลือกอื่น จำต้องส่งซวี่เจาเข้าไปอยู่ในค่ายทหาร ซ้ำยังเป็นค่ายทหารของตระกูลซ่งเสียด้วย

รอให้เขาสร้างผลงานทางทหารได้ วันหน้ายามสืบทอดบรรดาศักดิ์ของจวนชวนอันป๋อ คนอื่นจะได้ยอมรับอย่างสนิทใจ