กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สวี่ไท่เฟยเข้าเมืองหลวง
“เรียนท่านโหวน้อย จดหมายฉบับนี้เป็นจดหมายที่นายท่านเขียนไว้ในตอนนั้น ท่านสั่งไว้ว่าหากภายในสามปีท่านยังไม่ฟื้น ก็ให้ผู้ใต้บังคับบัญชานำจดหมายฉบับนี้มามอบให้ท่าน แต่หากฟื้นขึ้นมาแล้ว ก็ให้นำมามอบให้ท่านทันทีเช่นกัน ทั้งยังมีเรื่องอยากพูดคุยกับท่านโหวน้อยด้วยตนเองขอรับ”
เฟยเซิงวางจดหมายลงบนโต๊ะของเยี่ยนจิ่ง ก่อนจะสะบัดชายเสื้อแล้วคุกเข่าลงกับพื้น
เขาแทนตัวเองว่าผู้ใต้บังคับบัญชา ซ้ำยังเคารพเยี่ยนจิ่งถึงเพียงนี้
เขาเป็นยอดฝีมือพลีชีพของฟู่หานเซิง ชีวิตของฟู่หานเซิงก็คือชีวิตของเขา ท่าทีของเขาจึงสะท้อนถึงท่าทีของฟู่หานเซิงไปในตัว
ฉากหน้าเยี่ยนจิ่งภักดีต่อฮ่องเต้ เป็นคนที่ฮ่องเต้ไว้ใจที่สุด ตามหลักแล้วเฟยเซิงไม่ควรปฏิบัติต่อเยี่ยนจิ่งเช่นนี้เลย
เช่นนั้นก็มีเพียงเหตุผลเดียวที่จะอธิบายเรื่องนี้ได้ นั่นคือฟู่หานเซิงล่วงรู้ชาติกำเนิดที่แท้จริงของเยี่ยนจิ่งแล้ว