กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ภาพเหตุการณ์ยิ่งใหญ่เป็นประวัติการณ์
“แต่เจาหวา ท่านพ่อกับพวกท่าน...”
เผยเสวียนตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง
เจียงเจาหวาไม่ปิดบังอะไรเขาอีกแล้ว เขาจึงดีใจมาก
แต่เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก เพราะมันเกี่ยวพันถึงชีวิตของราษฎรใต้หล้า
เขาเคยสาบานเอาไว้ ไม่ว่าเจียงเจาหวาจะทำอะไร เขาก็จะสนับสนุนอย่างไม่มีเงื่อนไข
แต่ตั้งแต่ไปชายแดนมา เขาก็รู้สึกว่าตนมีภาระหน้าที่ ในฐานะขุนศึกคนหนึ่ง เขามีหน้าที่ต้องคิดถึงปวงประชา
“เผยเสวียน จริง ๆ แล้วที่ผ่านมา ข้าคิดอยู่ตลอดว่าท่านตามักจะโลเลตัดสินใจไม่เด็ดขาด ในฐานะรุ่นหลาน ข้าไม่ควรวิพากษ์วิจารณ์ผู้อาวุโสเช่นนี้ แต่ข้ากลับรู้สึกว่าไม่ได้มีแค่ท่านตา แม้แต่ท่านอาเผยหรือท่านโหวผู้เฒ่าหลินอัน พวกเขาก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน”