สะใจนัก! หลินเฟิงถูกเนรเทศพ้นเมืองหลวง

สะใจนัก! หลินเฟิงถูกเนรเทศพ้นเมืองหลวง

“ใครอยู่ข้างนอก จัดที่นั่ง!”

เจียงหว่านเฟิงยังคงคุกเข่าอยู่บนพื้น

ขาของเขาพิการอยู่แล้ว ขืนคุกเข่าแบบนี้ มีแต่จะยิ่งเจ็บปวดทรมาน

ฮ่องเต้พลันนึกขึ้นได้ว่าไม่ใช่แค่เจียงหว่านเฟิง แต่ยังมีเจียงหว่านอี้อีกคน ลูกๆ ของฮูหยินเสิ่นต่างต้องเผชิญเคราะห์กรรมกันหมด

ยามนี้เหลือเจียงเจาหวาเพียงคนเดียว ก็ยังมาถูกยิงจนหมดสติไปอีก

ทั้งหมดนี้ก็ล้วนทำเพื่อช่วยชีวิตพระองค์แท้ๆ

แม้ฮูหยินเสิ่นจะเป็นถึงบุตรสาวของท่านโหวผู้เฒ่า แต่นางมีนิสัยซื่อตรงเรียบง่าย ไม่เคยเย่อหยิ่งจองหอง วางตัวสงบเสงี่ยมอยู่ในเมืองหลวงมาโดยตลอด

หากจวนโหวมีอำนาจบาตรใหญ่ล้นฟ้าจริง มีหรือจะปล่อยให้ลูกๆ ของฮูหยินเสิ่นต้องมาพบจุดจบที่น่าเวทนาเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเช่นนี้

ฮ่องเต้ถอนพระทัยเบาๆ จิตใจพลอยอ่อนยวบลง ทรงโบกพระหัตถ์ส่งสัญญาณให้ขันทีน้อยเข้าไปประคองเจียงหว่านเฟิงขึ้นไปนั่งบนรถเข็น