เยี่ยนจิ่ง เยี่ยนจิ่ง ตาแดงก่ำ

เยี่ยนจิ่ง เยี่ยนจิ่ง ตาแดงก่ำ

“ราชาเขลา ราชาเขลา!”

ชิวเผิงเซิงตะโกนลั่น เสียงร้องดังทะลุฟ้า ทุกคนต่างพากันจ้องมองเขา มองเห็นทั้งความโกรธเกรี้ยวและความไม่พอใจที่ฉายชัดอยู่บนใบหน้า

เวลานี้ไม่มีใครสงสัยเลยว่ามีคนบงการชิวเผิงเซิงมาหรือไม่ เพราะทันทีที่ได้ยินชื่อตระกูลเว่ย ทุกคนก็เข้าใจทันทีว่าทำไมเขาถึงได้โกรธแค้นปานนี้

หลายปีมานี้เว่ยควนอาศัยตระกูลเว่ยคอยหนุนหลัง ทำตัวเป็นใหญ่แต่เพียงผู้เดียวที่ท่าเรือ ไม่เพียงตั้งกฎเกณฑ์อยุติธรรมกดขี่พวกกุลีใช้แรงงาน ซ้ำร้ายในมือยังมีหนี้ชีวิตอีกนับไม่ถ้วน

หากชิวเผิงเซิงถูกเว่ยควนข่มเหงรังแกมาตลอดจนอัดอั้นตันใจ พอวันนี้สบโอกาสลงมือ เขาย่อมยอมเสี่ยงตายแลกชีวิตแน่นอน

“น้องสาวข้ามีน้ำใจช่วยเจ้ามาจากท่าเรือ ยังใจดีให้ค่าจ้าง ให้เจ้ามีงานทำ ทำไมเจ้าถึงเนรคุณ ทำไมกัน!”