กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
งานเลี้ยงวันเกิดใกล้เข้ามา
“ใต้เท้าเสิ่น ข้าชักรู้สึกว่าบางทีเจ้าก็น่ารำคาญตาเหลือเกิน สมแล้วที่เป็นขุนนางจากที่ทำการผู้บัญชาการ”
เผยเสวียนเองก็ปากร้ายอยู่เหมือนกัน เลยพาลด่าเสิ่นผูอวี้ไปด้วยอีกคน
เสิ่นผูอวี้พูดไม่ออกได้แต่มองฟ้า ในใจคิดว่าเจียงเจาหวารีบออกมาเถอะ ขืนยังไม่ออกมา เดี๋ยวเยี่ยนจิ่งกับเผยเสวียนตีกันขึ้นมา เขาคงห้ามไม่อยู่แน่
“หุบปาก หนวกหูจะตายอยู่แล้ว”
คิดอะไรก็ได้อย่างนั้นจริง ๆ
ประตูห้องนอนเปิดออก เจียงเจาหวาเดินหน้าบึ้งออกมา
ไป๋เฉิงยังนอนคว่ำอยู่บนเตียง เปลือยท่อนบนล่อนจ้อน
พอเผยเสวียนเห็นเจียงเจาหวา ความหึงหวงและโทสะก็มลายหายไปจนหมด รีบเอ่ยทักด้วยความดีใจ “เจาหวา เจ้าออกมาแล้ว”
หลายวันแล้วที่ไม่ได้เจอนาง เขาคิดถึงนางเหลือเกิน