รีบกลับไปขนาดนั้น มีบัลลังก์รอให้สืบทอดหรือไง

รีบกลับไปขนาดนั้น มีบัลลังก์รอให้สืบทอดหรือไง

“ทำไมไม่พูดแล้วล่ะ เมื่อกี้ยังพูดเยอะอยู่เลยไม่ใช่หรือไง ไฉนตอนนี้ถึงกลายเป็นใบ้กันไปหมดแล้ว หืม?”

เยี่ยนหนานเทียนปรายตามองเผิงเวิ่นกับโอวหยางหลี่รวมถึงคณะทูตหนานเจ้าด้วยสายตาเย็นชา

พวกเขารู้สึกผิดและร้อนตัวจนไม่กล้าสบตากับเยี่ยนหนานเทียนเลยแม้แต่น้อย

เยี่ยนหนานเทียนยังไม่ทันได้เล่าด้วยซ้ำว่าตอนเด็กตนต้องใช้ชีวิตอย่างไรในวังหลวงหนานเจ้า เพียงแค่ไม่กี่ประโยคสั้น ๆ ก็ทำเอาพวกเขาอับอายจนพูดไม่ออกแล้ว

ปีนั้นแม้องค์หญิงอาวุโสจิ่งเหอจะอภิเษกเชื่อมสัมพันธไมตรี แต่ฮ่องเต้หนานเจ้าในตอนนั้นก็มีฮองเฮาอยู่แล้ว

องค์หญิงอาวุโสจิ่งเหอมีรูปโฉมงดงามหาใครเปรียบ พอไปถึงหนานเจ้า เจ้าแคว้นหนานเจ้าก็ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น แต่งตั้งนางเป็นพระสนม

ยามนั้นราชวงศ์เซิ่งถัง ราชสำนักยังระส่ำระสาย ชายแดนมีแคว้นเล็กแคว้นน้อยคอยรุกรานราษฎรเซิ่งถังไม่หยุดหย่อน