กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ท่านอาจารย์หญิงเหวยป๋ออิง
“ท่านหญิงหรงฮวา มาอีกแล้วเหรอ หลายวันนี้มาขยันจังนะ ทำไมล่ะ หรือว่าตั้งใจจะมาอธิบายพระสูตรให้พระพันปีหลวงฟังหรือไง”
เจียงเจาหวาพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย
นางชอบใส่เสื้อผ้าสีแดง ไทเฮาอายุมากแล้วก็ชอบสีแดงเหมือนกัน พระนางทรงรู้สึกว่าสีแบบนี้สดใสดี
ดังนั้นสองสามวันมานี้ พระนางจึงสั่งให้กองภูษาตัดชุดกระโปรงให้เจียงเจาหวาตั้งหลายชุด
ทุกชุดล้วนเป็นสีแดง ปักลายดอกโบตั๋นและดอกไห่ถัง
ลวดลายดอกไม้ที่ผลิบานอย่างงดงามเย้ายวนแต่เดิมก็ชวนสะกดสายตาอยู่แล้ว ยิ่งพอมาอยู่บนร่างของเจียงเจาหวา ก็ยิ่งดูงดงามจับตาเข้าไปใหญ่
เจียงเจาหวายิ้มมองหรงฮวา พลางคิดในใจว่า 'ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าหรงฮวาจะหน้าหนาได้ขนาดนี้'
ทั้งที่คราวก่อนตนก็ฉีกหน้าไปแล้วแท้ ๆ แต่นางก็ยังมาตำหนักหย่งโซ่วอยู่ทุกวี่วัน