ยอมสยบ

ยอมสยบ

“เจ้าอยากให้ข้าทำอะไร”

ไป๋เฉิงขยับตัว แล้วค่อย ๆ ยันกายขึ้นมานั่งบนเตียงตั่ง

เขาหันไปมองเข็มเงินด้านหลังที่ปักลึกเข้าไปในกรอบเตียงถึงครึ่งเล่ม พลางหรี่ตาลงด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจ

ชื่อของเจียงเจาหวานั้น เขาเคยได้ยินมาอยู่แล้ว

แต่สิ่งที่รู้ก็มีแค่เรื่องที่นางไม่ได้เรื่องได้ราวกับนิสัยเย่อหยิ่งเอาแต่ใจ นอกเหนือจากนั้นเขาก็ไม่รู้อะไรอีก เพราะถึงอย่างไรเขาก็ไม่เคยข้องแวะกับเจียงเจาหวามาก่อน

แต่ตอนนี้นางกลับช่วยชีวิตเขาไว้ ไม่ว่านางจะทำได้อย่างไร แต่นางก็สลัดมือสังหารพวกนั้นของสำนักเฉียนหลุดจริง ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดที่นางเพิ่งคุยกับเด็กหนุ่มที่ชื่อเยี่ยเจ๋อเมื่อครู่ ก็ทำให้เขาตกตะลึงอย่างยิ่ง