กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจ็บสิดี ทรมานสิดี
“เจาหวา!”
“คนอยู่แถวนี้ รีบมาเร็วเข้า พาเจาหวาไปพักที่ห้องนอนที”
เจียงเจาหวาเป็นลมพับไปต่อหน้าต่อตา ทำเอาฮูหยินเสิ่นกับไทเฮาตกใจแทบแย่
ฮูหยินเสิ่นรู้สึกปวดใจ นึกโทษตัวเองว่าเป็นคนทำให้พวกลูก ๆ ต้องมาพลอยเดือดร้อนไปด้วย
หากสาวไปถึงต้นตอก็เพราะวันวานนางตาบอดมองคนผิด วันนี้ถึงได้ทำให้ลูก ๆ ต้องมาลำบากตกระกำลำบากไปด้วยกัน
“คุณหนู ท่านเป็นอะไรไหมเจ้าคะ”
พอเจียงเจาหวาหมดสติไป เฝ่ยชุ่ยก็ร้อนใจรีบถลันเข้าไปดู
เจียงเจาหวาแอบแลบลิ้นใส่ ฮูหยินเสิ่นกับไทเฮาชะงักไปนิด ในที่สุดก็โล่งอก
โดยเฉพาะไทเฮา พระนางเหลือบมองซู่ชินอ๋องตามสัญชาตญาณ แล้วส่ายหน้าให้เจาหวาอย่างระอา