เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ถามเค้น เจียงเฮ่อแอบกินนอกบ้าน?
“ทูลไทเฮา บ่าวขอสอดปากสักคำเถิดพ่ะย่ะค่ะ บ่าวดูเนื้อหยกห้อยเอวชิ้นนี้แล้ว คล้ายกับหยกอุ่นที่จวนโหวเคยมอบให้ฮูหยินเสิ่นเมื่อตอนนั้นเลยพ่ะย่ะค่ะ”
“หยกอุ่นชิ้นนั้นเมื่อปีนั้น ก็เป็นบ่าวเองที่นำไปส่งให้ถึงจวนโหว แล้วจวนโหวค่อยให้คนส่งต่อให้ฮูหยินเสิ่นอีกที เช่นนี้แล้วบ่าวไม่มีทางจำผิดแน่พ่ะย่ะค่ะ”
ไทเฮาลูบหยกห้อยเอวในมือไปมา สีหน้าบึ้งตึงทะมึนลงอย่างน่ากลัว
เฝิงกงกงเป็นคนสนิทข้างกาย เห็นสีหน้าของพระนางแค่นี้ ย่อมเดาความคิดออกอยู่แล้ว
คิดพลาง เฝิงกงกงก็ค้อมตัวลง พูดต่อด้วยความเคารพ
อันที่จริงเขาก็มีเจตนาแอบแฝง นั่นคือต้องการเตือนให้ฮูหยินเสิ่นรู้ว่า หยกอุ่นเมื่อปีนั้นไม่ใช่ของที่จวนโหวให้ หากแต่เป็นไทเฮาที่ทรงมอบให้ต่างหาก
เพียงแต่ตอนนั้นความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่ายตึงเครียด ไทเฮาจึงทรงไม่สะดวกพระทัยที่จะมอบให้เปิดเผย