กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจียงเจาหวา คราวนี้เจ้าตายแน่
“หลัวฉู่ เจ้าเองก็รู้ว่าตนปกครองคนในเรือนไม่ดี มีโทษสถานใดกัน!”
ในใจของไทเฮาคุกรุ่นด้วยความโทสะ
เจาหวาเป็นดั่งแก้วตาดวงใจของนาง ในสายตาของนางแล้ว บุรุษทั่วทั้งนครฉางอันล้วนไม่มีผู้ใดคู่ควรกับเจียงเจาหวาสักคน
เจ้าหลัวซื่อนี่เป็นตัวอะไร ถึงกล้ามาส่งเสียงเห่าหอนขอให้นางพระราชทานสมรสให้ตรงนี้
เจาหวาจะไปแลคนไม่ได้ความเช่นนั้นได้อย่างไร
“ทูลไทเฮา กระหม่อมกับเจาหวาใจตรงกัน มีของแทนใจเป็นพยาน ด้วยเพราะกระหม่อมรักใคร่นางจากใจจริง วันนี้จึงบังอาจขอความเมตตาให้ทรงพระราชทานสมรสกลางงานเลี้ยง กระหม่อมรู้ดีว่าตนทำเกินขอบเขต แต่ความรักในอกมันยากจะหักห้ามได้จริง ๆ ขอไทเฮาโปรดเมตตาประทานพรด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
หลัวซื่อรู้ว่าไทเฮาทรงมีจิตสังหารแล้ว
แต่มันไม่เป็นไรเลยสักนิด
ขอแค่มีถุงหอมใบนี้อยู่ ก็พิสูจน์ได้ว่าสิ่งที่เขาพูดเป็นเรื่องจริง