กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
จุดพีก! ซู่ชินอ๋องกลับเมืองหลวง!
เดือนสี่ แม้จะไม่ใช่ช่วงที่มวลดอกไม้บานสะพรั่งไปทั้งขุนเขา แต่ดอกท้อต้นฤดูใบไม้ผลิก็เริ่มเบ่งบานแล้ว
ด้านนอกเรือนซีสือมีต้นท้อปลูกไว้สองต้น ยามย่างเข้าสู่ต้นฤดูใบไม้ผลิของทุกปี ดอกท้อจะพากันบานสะพรั่งงดงาม ลมอ่อนพัดมาที กลีบดอกก็ร่วงปลิวลอยล่องอยู่กลางอากาศ
ไม่ไกลจากต้นท้อเท่าไรนัก ชายหนุ่มและหญิงสาวยืนอยู่ชิดใกล้ นานทีจะมีกลีบดอกท้อปลิวผ่าน โจวฉือรู้สึกราวกับว่ากลิ่นหอมละมุนกำลังโอบล้อมตัวเขาเอาไว้จนทั่ว
เขาเหม่อมองเจียงเจาหวาตาค้าง เห็นหญิงสาวก้มหน้าลงเล็กน้อย เผยให้เห็นลำคอระหงขาวผ่องดั่งหิมะ ความขาวนั้นเจิดจ้าบาดตาเป็นพิเศษ ยิ่งพาให้หัวใจของเขาเต้นระรัว
“คุณชายโจว มัวยืนเหม่ออะไรอยู่หรือเจ้าคะ คุณหนูของพวกเราบอกให้ท่านช่วยปักปิ่นให้แท้ ๆ”
โจวฉือยืนใจลอย ส่วนเจียงเจาหวาก็ไม่ได้เอ่ยเร่ง ปั้นเจี้ยนจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากเตือน
เสียงใสเจื้อยแจ้วของสาวใช้ช่วยดึงสติโจวฉือกลับมา มือเรียวยาวเอื้อมไปหยิบปิ่นทองเล่มนั้นขึ้นมาจากกล่องผ้าแพร แล้วเลื่อนสายตามองไปยังมวยผมของเจียงเจาหวา