เลื่อนงานแต่ง ญาติจนหนีกลับอย่างหมดรูป

เลื่อนงานแต่ง ญาติจนหนีกลับอย่างหมดรูป

“ชิ่นเอ๋อร์ ถึงเจ้าไม่พูด พี่ก็คิดจะคืนให้อยู่แล้ว เพียงแต่อยู่ดี ๆ ทำไมเจ้าถึงนึกถึงสวนผลไม้แปลงนั้นขึ้นมาได้ล่ะ”

พอได้ยินว่าจะให้ตระกูลฉินคืนเงิน ซ้ำฮูหยินเสิ่นยังคิดจะทวงสวนผลไม้นั่นคืนอีก สีหน้าของฮูหยินฉินก็แข็งค้าง ปวดใจจนแทบกระอัก

เงินตั้งหนึ่งหมื่นตำลึงนั้น นางกับฉินฮุ่ยไม่เคยคิดจะคืนแต่แรกแล้ว

ตั้งแต่โบราณมา มีที่ไหนกลืนลงท้องไปแล้วจะยอมคายออกมา

อีกอย่าง เงินหนึ่งหมื่นตำลึงสำหรับฮูหยินเสิ่นแล้วมันจะนับเป็นอะไรได้

ตอนฮูหยินเสิ่นออกเรือนปีนั้น มีขบวนสินเจ้าสาวแดงสิบลี้ ต่อให้ไทเฮาไม่พอพระทัยที่นางแต่งกับเจียงเฮ่อเพียงใด แต่ถึงอย่างไรก็ทรงเลี้ยงดูมากับมือ ย่อมต้องพระราชทานของเพิ่มสินเดิมให้อยู่ดี

ส่วนไทเฮาพระราชทานสิ่งใดให้ฮูหยินเสิ่นบ้างนั้น คนทั่วไปย่อมไม่อาจรู้ได้ แต่ต้องเป็นของล้ำค่ามหาศาลอย่างแน่นอน