ได้คืบจะเอาศอก แถมยังซ่อนเจตนาร้าย

ได้คืบจะเอาศอก แถมยังซ่อนเจตนาร้าย

“มาก็มาสิ เดี๋ยวข้าจะออกไปเดี๋ยวนี้”

พอได้ยินชื่อสองแม่ลูกฉินเมี่ยวชุน รอยยิ้มบนหน้าของฮูหยินเสิ่นก็จางลงทันที

หลายปีมานี้เห็นแก่หน้าพี่สะใภ้ นางจึงไม่ถือสาสองแม่ลูกตระกูลฉิน จนทำให้พวกนางได้ใจ คิดว่าจะบงการตนอย่างไรก็ได้

แต่ตั้งแต่พอมองเห็นธาตุแท้ของเจียงหว่านซิน ฮูหยินเสิ่นก็พาลเกลียดฉินเมี่ยวชุนไปด้วย

ในสายตานาง ฉินเมี่ยวชุนมีความคล้ายกับเจียงหว่านซินอยู่บ้าง อย่างน้อยท่าทางเสแสร้งอ่อนแอก็เหมือนกันไปแล้วครึ่งหนึ่ง

แถมคราวก่อนในเรือน ที่ฉินเมี่ยวชุนจงใจชักจูงให้ฟู่เหราพุ่งเป้าเล่นงานเจาหวา ใช่ว่านางจะดูไม่ออกเสียเมื่อไร

พอนึกถึงตรงนี้ ฮูหยินเสิ่นก็ยิ่งโมโห หลายปีมานี้นางเจียดเครื่องประดับให้ฉินเมี่ยวชุนไปตั้งเท่าไร ทั้งกำไล ปิ่นทอง ปิ่นระย้า และเครื่องหยกสารพัดชนิด มีอะไรอีกบ้างนางก็จำแทบไม่หวาดไม่ไหวแล้ว

ตามหลักแล้ว ฮูหยินฉินเป็นพี่สะใภ้ของฮูหยินโหว ความสัมพันธ์กับนางไม่ได้สนิทชิดเชื้อขนาดนั้นเสียหน่อย