กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ลูกภรรยาลับติดกับขโมยแบบร่างอาวุธ
“เจาหวา เด็กคนนี้ ยืนเหม่ออะไรอยู่จ๊ะ”
เจียงเจาหวาดูเหม่อลอยไปนิด ฮูหยินเสิ่นจึงเดาไม่ออกว่าสรุปแล้วนางชอบหรือไม่ชอบกระโปรงตัวนี้กันแน่
“ลูกชอบกระโปรงตัวนี้มากเจ้าค่ะ ท่านแม่ มีท่านอยู่ด้วยช่างดีเหลือเกิน”
เจียงเจาหวาเงยหน้าขึ้น หางตาแดงเรื่อเล็กน้อย
นางยื่นกระโปรงให้เฝ่ยชุ่ย แล้วโผเข้ากอดฮูหยินเสิ่นแน่น
บนตัวฮูหยินเสิ่นมีกลิ่นหอมกรุ่น ไม่เหมือนในอดีตชาติที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นยาต้ม กลิ่นหอมแบบนี้ไม่ฉุนจมูกเลยสักนิด ทั้งยังอ่อนโยนละมุนละไม
เจียงเจาหวาละโมบอยากสูดกลิ่นนี้ไว้ให้นาน ๆ กอดฮูหยินเสิ่นอยู่อย่างนั้นโดยไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยมือ
“ชอบก็ดีแล้ว เด็กคนนี้นี่ โตป่านนี้แล้วยังชอบอ้อนแม่อยู่อีก แต่กระโปรงตัวนี้ยังเทียบไม่ได้หรอกนะ วันข้างหน้าแม่จะตัดชุดสวย ๆ ให้เจาหวาของแม่อีกตั้งเยอะแยะ”
ฮูหยินเสิ่นยิ้มแป้นตาหยี นางดีใจยิ่งนักที่เจียงเจาหวาสนิทสนมกลมเกลียวกับตนถึงเพียงนี้