ตาข่ายกางไว้พอแล้ว ได้เวลาตกปลา

ตาข่ายกางไว้พอแล้ว ได้เวลาตกปลา

ค่ำคืนยิ่งดึกสงัดลงทุกที

ตระกูลเจียง เรือนซีสือ

หลังจากกินมื้อค่ำเสร็จ เจียงเจาหวาก็ไปนั่งอ่านตำราในห้องหนังสือ

นางชอบค่ำคืนอันเงียบสงบในช่วงเวลานี้มาก เพราะทำให้คิดทบทวนเรื่องที่ต้องทำได้ปลอดโปร่งขึ้น

เฝ่ยชุ่ยกับปั้นเจี้ยนยืนรออยู่หน้าห้องนอน หากเจียงเจาหวาต้องการอะไร แค่เอ่ยเรียก ทั้งสองก็พร้อมจะเข้ามาทันที

“คุณหนู คนสนิทของท่านโหวน้อยขอเข้าพบเจ้าค่ะ”

เจียงเจาหวากำลังอ่านตำราอย่างจดจ่อ ครู่ต่อมาเสียงของเฝ่ยชุ่ยก็ดังขึ้นนอกประตู

เฝ่ยชุ่ยมักคุ้นหน้าชิงหลีแต่ไม่รู้จักชิงอวิ๋น ทว่าพอเห็นเขาแต่งกายเหมือนชิงหลี นางก็จำได้ทันทีว่าเป็นคนของเยี่ยนจิ่ง

ดึกดื่นปานนี้ชิงอวิ๋นยังมาหา ย่อมต้องเป็นเยี่ยนจิ่งที่สั่งให้มาแน่นอน