ชอบ

ชอบ

หน้าประตูที่ทำการผู้บัญชาการเก้าประตูมีรถม้าจอดรออยู่คันหนึ่ง

หว่านชิงใช้ผ้าคลุมหน้าปิดบังใบหน้าไว้แล้วเดินตามหลังเจียงเจาหวามา พอออกจากที่ทำการผู้บัญชาการ ทั้งสองก็ขึ้นรถม้าทันที

“คุณหนูใหญ่เจียง คุณหนูหว่านชิง นั่งให้ดี ๆ นะขอรับ ผู้ใต้บังคับบัญชาจะเริ่มขับรถแล้ว”

ชิงหลีขึ้นไปนั่งอยู่ด้านหน้า มือแกว่งแส้ม้าเตรียมพร้อม

ฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว ช่วงเวลานี้บ้านไหนบ้านนั้นก็กำลังจะกินข้าวเย็นกัน คนบนถนนเลยไม่ค่อยเยอะนัก

“ลำบากเจ้าแล้ว” เจียงเจาหวานั่งอยู่ในตัวรถ พลางหันไปมองหว่านชิงทีหนึ่ง

หว่านชิงคงจะตื่นเต้นไม่น้อย นางก้มหน้าไม่ยอมพูดอะไรมาตลอด สองมือบีบชายเสื้อแน่น

“ถ้าอย่างนั้นผู้ใต้บังคับบัญชาขอออกตัวนะขอรับ” ชิงหลีพูดจบก็ตวัดแส้ รถม้าก็เคลื่อนออกไป

ริมฝีปากของเขาขยับยึกยัก เหมือนยังลังเลว่าจะพูดดีหรือไม่พูดดี