กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ร้ายกาจนัก! ชุบมือเปิบแย่งรังนกกา ซ้ำยังเอาตัวจริงไปขาย
ณ สำนักสังคีตหลวง ชั้นห้า ภายในห้องส่วนตัวตรงกลาง
เสิ่นผูอวี้ยืนอยู่ริมหน้าต่าง มองเห็นเจียงเจาหวากอดคอหงเฉียวกับชุ่ยซิ่วเดินเข้าห้องไปกับตา มุมปากถึงกับกระตุกริก ๆ เขาตบหน้าผากตัวเองดังเพียะ แล้วหันไปมองเยี่ยนจิ่งที่นั่งดื่มสุราอยู่หลังฉากกั้น
“ข้าว่านะเยี่ยนจิ่ง เจียงเจาหวาเป็นผู้หญิงจริงหรือเปล่า ทำไมถึงได้...”
ท่าทางเต๊าะผู้หญิงเมื่อกี้นี้ ถึงได้ดูแมนยิ่งกว่าผู้ชายเสียอีก
ไหนจะสีหน้าแววตานั่นอีก ถ้าเขาจำเจียงเจาหวาไม่ได้แต่แรก คงไม่มีทางดูออกเลยว่านางเป็นผู้หญิง
ตกลงเจียงเจาหวาคนนี้ยังมีอีกกี่ด้านที่คนอื่นไม่เคยรู้กันแน่
“นี่เยี่ยนจิ่ง เจ้าอย่าเอาแต่ดื่มสิ วันนี้มาสำนักสังคีตหลวง ลืมแผนการของพวกเราไปแล้วหรือไง”
เยี่ยนจิ่งถือจอกสุรา พอดื่มหมดไปจอกหนึ่งก็ยกกาสุรารินเพิ่มอีกจอก สายตาลึกล้ำเงียบงัน ไม่ได้พูดอะไร