วางแผน

วางแผน

“นายท่าน คุณหนูใหญ่เจียงพบกับหลี่เจ๋ออวิ๋นแล้วขอรับ”

หลังจากเยี่ยนจิ่งพูดทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่ง เขาก็เงียบไปนาน ชิงหลีจึงเอ่ยขึ้นเสียงเบา เยี่ยนจิ่งยกมือขึ้นเล็กน้อย ชิงหลีก็รีบหันหลัง ปิดประตูห้องแล้วออกไปยืนเฝ้าด้านนอกทันที

เยี่ยนจิ่งยกมือทาบอก เขารับรู้ได้ถึงความรื่นรมย์ที่แผ่ซ่านขึ้นมาในใจอย่างชัดเจน ชายหนุ่มหมุนตัวกลับ มองจอกเหล้าที่เจียงเจาหวาเพิ่งดื่มไป แล้วค่อย ๆ ก้าวเดินเข้าไปหา

เขาโน้มตัวลง นิ้วเรียวยาวเกี่ยวจอกเหล้าใบนั้นขึ้นมาหมุนเล่นในมือ

ชาดแต้มริมฝีปากของเจียงเจาหวา ทิ้งรอยประทับจาง ๆ ไว้บนขอบจอก

เยี่ยนจิ่งใช้นิ้วลูบรอยชาดนั้นเบา ๆ แววตาของเขาไหววูบลึกล้ำ

เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ครู่หนึ่งก็หยิบปิ่นทองเล่มนั้นออกจากแขนเสื้อ นำมาวางคู่กับจอกเหล้า แล้วจ้องมองนิ่งอยู่อย่างนั้น

ผ่านไปเนิ่นนาน เยี่ยนจิ่งก็หัวเราะในลำคอเบา ๆ ด้วยความชอบใจ ก่อนจะเก็บทั้งจอกเหล้าและปิ่นทองเข้าไว้ในแขนเสื้อของตน