ฝันร้ายของหลินเจียโหรวตามมาถึงตัว

ฝันร้ายของหลินเจียโหรวตามมาถึงตัว

“เมิ่งเหยา?”

หลินเฟิงไม่คิดเลยว่าเมิ่งเหยาจะถึงกับเป็นลมหมดสติไป เขาเอื้อมมือไปเขย่าตัวนางสองที พอเห็นว่านางสลบไปจริง ๆ ก็ถ่มน้ำลายสบถอย่างหงุดหงิด “ไม่ได้เรื่องจริง ๆ”

ก็แค่ตกลงมาจากทางลับ ถึงกับต้องไร้ประโยชน์จนสลบเหมือดไปเชียวหรือ

เจียงหว่านโจวยังไม่กลับมาเลย เงินสองหมื่นตำลึงก็ยังไม่ได้ แล้วเมิ่งเหยาจะมาชิงสลบไปแบบนี้ได้อย่างไร

สีหน้าของหลินเฟิงดูมืดมนดุดัน ภาพวาดม้วนนั้น วันนี้ต้องให้เจียงหว่านโจวเอาไปให้ได้ ไม่อย่างนั้นในงานเลี้ยงวันเกิดของท่านโหวผู้เฒ่าจงอี้ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า แผนการของพวกเขาก็ไม่มีทางสำเร็จ

แถมยังมีเงินพวกนั้นอีก ตอนนี้เขากำลังขาดเงินอยู่พอดี ต้องเอามาให้ได้ ไม่อย่างนั้นจะไปตีสนิทกับพวกคุณชายตระกูลร่ำรวยในสำนักศึกษาหลวงได้อย่างไร

“เมิ่งเหยา ตื่นสิ!” หลินเฟิงคิดพลางออกแรงเขย่าตัวเมิ่งเหยาแรงขึ้น

พอเห็นว่าเมิ่งเหยายังไม่ยอมฟื้น หลินเฟิงก็ไม่รอช้า เงื้อมือฟาดหน้านางไปฉาดหนึ่ง

เพียะ!