กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ชาดทาปากลายกระจก ฮือฮากันทั่วนครฉางอัน
“เจ้ารู้ไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่” เจียงเจาหวาเงยหน้าขึ้นมอง
มือของนางยังกำช้อนกระเบื้องขาวไว้แน่น
ตรงหน้ายังมีไอหมอกจางๆ ลอยคลุ้งอยู่
พอโจวฉือพูดจบ เจียงเจาหวาก็เงียบไปนานเลย
จนโจวฉือเริ่มใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ นางถึงได้เอ่ยปากออกมาด้วยเสียงแหบพร่า หางตาแดงระเรื่อ
“ขอโทษที ข้าพูดพล่อยไปใช่ไหม”
โจวฉือรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาทันที
แต่ครั้งนี้ เขาต้องรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีถึงพูดออกไปได้
เมื่อสองวันก่อน ตอนที่เจียงเจาหวาไปพบจูเซ่า เขาก็เห็นเข้า