เจิ้งฟางโหรวรับเจียงหว่านซินไปจวนกั๋วกง

เจิ้งฟางโหรวรับเจียงหว่านซินไปจวนกั๋วกง

เวลาผ่านไปราวชงชาถ้วยหนึ่ง ณ จวนเฟิ่งกั๋วกง

ช่วงใกล้เลิกเข้าเฝ้ายามเช้า อันเต๋อลู่ก็นำขันทีน้อยเดินทางมาถ่ายทอดราชโองการที่จวนเฟิ่งกั๋วกง

พูดตามตรง หลายปีมานี้ผลงานของจวนกั๋วกงไม่ได้โดดเด่นอะไร ในราชสำนักมีทั้งขุนนางรุ่นใหม่ไฟแรงและคนเก่งกาจเกิดขึ้นมากมายไม่ขาดสาย

บรรพบุรุษจวนกั๋วกงเคยสร้างความชอบใหญ่หลวงไว้ก็จริง แต่ถ้าคนรุ่นหลังไร้ซึ่งผลงาน จะประคับประคองวงศ์ตระกูลไปได้อีกนานแค่ไหนกันเชียว

เฮ่อจางคุกเข่าอยู่กับพื้นพลางตั้งใจฟังอันเต๋อลู่อ่านเนื้อหาในราชโองการ เจิ้งฟางโหรวคุกเข่าอยู่ข้างกายเขา ยิ่งฟัง หัวใจของนางก็ยิ่งตื่นเต้นเร้าใจ

ในที่สุดนางก็จะได้ลืมตาอ้าปากแล้วจริง ๆ หรือ

เหล่าขุนนางในราชสำนักไม่มีทางออกหน้าช่วยพูดแทนนางโดยไม่มีสาเหตุ ต่อให้จางอ้าวจะเป็นสหายสนิทของบิดานาง แต่หากจะช่วยพูดให้ ก็ยังต้องระมัดระวังตัวอย่างยิ่ง

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเจียงเจาหวาแท้ ๆ เป็นเพราะนางเผาหอวั่งชุน แล้วยังให้เยี่ยนจิ่งยกความชอบเรื่องช่วยชีวิตเขามาใส่หัวให้นาง